Muziekrubriek: Kae Tempest – The Line Is A Curve

Djai-Mac en ik zijn beide meer album luisteraars dan playlist of single enthousiastelingen. Daarom leek het mij een leuk idee om, vlak voordat de Spotify wrapped hype weer voor de deur staat, ons favoriete album van het jaar alvast met jullie te delen.

In 2016 zat ik in een tattooshop in Utrecht en heb ik gevraagd naar de achtergrondmuziek. Ik hoorde kritische verhalende hiphop en daar ging ik erg goed op. Het album ‘Let Them Eat Chaos’ heb ik daarna helemaal grijs gedraaid. De Britse krant The Guardian omschreef Tempest ooit als ‘een dichter voor mensen die geen poëzie lezen en een rapper voor mensen die niet naar hiphop luisteren’. Daar sluit ik mij helemaal bij aan.

Later ben ik de artiest redelijk uit het oog verloren en kwam ik er dit jaar pas achter dat in 2022 het album ‘The Line Is A Curve’ is uitgebracht. Vol enthousiasme heb ik het meteen aangezet en ik werd meteen door de synths het eerste nummer in gezogen. De muziek op dit album is wat gepolijster en is veel meer ruimte gemaakt voor features. Onder andere Lianne La Havas en Grian Chatten (Fontaines D.C.) komen voorbij. Wat het fijnste blijft aan dit album is dat elk nummer een verhaal vertelt. Kae kan je perfect meesleuren in diens relatief donkere beleving van de wereld. Waar overigens ook lichtpuntjes in zitten. Het nummer ‘Salt Coast’ is een liefdeslied aan diens land Groot-Brittannië. Ik ga ontzettend goed op de stuwende lage synthlijnen en de golvende melodieën die later volgen. Favo nummer van de plaat? Ik denk dan toch ‘Nothing to Prove’.

Luister ‘m hier